दि. ०७/१२/२०२५
अविवेकी कर्म
अवचित अवकाळी
नभ काजळीला ल्याले
काळोखाच्या काजळाने
डोळे आसवांत न्हाले ||१||
थांब थांब माझ्या बापा
माय धरणीला जाण
तुझा एक अविचार
उजाडेल तिचं रान ||२||
स्वप्न सोनेरी ओंजळी
मनी भरते आलेले
तुझं पाहता थैमान
आसवांत ओघळले ||३||
'घाला' काळजास कसा
नाही नशीबी आनंद
श्वास चालला विरत
झाला विचारही बंद ||४||
दारा-पोरांचीही आता
पुन्हा तीच का रे गत?
जडेललं बळी तुझं
पुन्हा भूकेशीच नातं || ५||
श्वास एकही पुढचा
डोळा मरण दावितो
अविवेकी 'त्या' कर्मांचे
'हेचि फळ' मी जाणतो ||६||
शिल्पा म वाघमारे (कुलट)
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा