अभिजात मराठी
तू स्थितप्रज्ञ, तू स्वामिनी आहेस
मनी अढळ विश्वास होता
मात्र आम्हा लेकरांचा गे माये,
अडकलेला श्वास होता... || धृ ||
'मी मराठी' हे तर आम्ही
छाती फुगवून सांगतो...
तिच्या प्राप्तीसाठी बा विठ्ठला
पुन्हा याच मातीत जन्म मागतो...
कधी का अखंडतेचा
पाहिला कुणी ऱ्हास होता...?
आम्हा लेकरांचा गे माये अडकलेला श्वास होता... ||१||
माझ्या ज्ञानमाऊलीच्या शब्दफुलांतून
हळूवार ती गंधाळली...
अभंग, किर्तनी मनांगणी
टाळ घेऊन मनसोक्त नाचली...
अंतरंगी उमलला कोमल
एकच मनी ध्यास होता...
आम्हा लेकरांचा गे माये अडकलेला श्वास होता... ||२||
छत्रपती शिवबांनी जपली ती,
माता जशी पुजिली...
माय भवानीचे तेज भाळी
अखंडता सर्वांगी ल्यालेली..
विश्वरुप तिजला लाभणे,
हा क्षणच काही खास होता...
हा लेकरांचा माये तुजसाठी
अडकलेला श्वास होता...||३||
कोण आम्ही तुजसाठी लढणारे!
तूच आमची अदम्य शक्ती झालीस...
तूच अनंताच्या प्रवासाची साक्षी नि
अस्थिर मनांची भक्ती झालीस...
धन्य आम्ही तूज तारांगणीचे
तेज असे लाभता...
हाच लेकरांचा माये तुजसाठी अडकलेला श्वास होता... ||४||
'अभिजात' मराठी झाली ,
अक्षरकळ्या खुलल्या गाली...
उचंबळून मायभू धरणी,
नभास त्या स्पर्शूनी आली...
वाकून मुजरा तुजला माये
लुप्त सारे भास आता...
मुक्त झाला आम्हा लेकरांचा,
अडकला जो श्वास होता...||५ ||
संस्कृतीची घडण...मराठी,
चैतन्याचे स्फुरण...मराठी
शब्द की प्राजक्त भरली ओंजळ,
अमृतमंथनी नवनीत.. मराठी
मायमराठी कुशीत तुझिया,
सांडला निःश्वास आता
सार्थ इथला जन्म जाहला,
मुक्त हा गे श्वास होता... ||६||
काव्यरचना :
©शिल्पा म.वाघमारे
(शिक्षिका )
जि.अकोला
आभार... मनगाभाऱ्यातून
तू स्थितप्रज्ञ, तू स्वामिनी आहेस
मनी अढळ विश्वास होता
मात्र आम्हा लेकरांचा गे माये,
अडकलेला श्वास होता... || धृ ||
'मी मराठी' हे तर आम्ही
छाती फुगवून सांगतो...
तिच्या प्राप्तीसाठी बा विठ्ठला
पुन्हा याच मातीत जन्म मागतो...
कधी का अखंडतेचा
पाहिला कुणी ऱ्हास होता...?
आम्हा लेकरांचा गे माये अडकलेला श्वास होता... ||१||
माझ्या ज्ञानमाऊलीच्या शब्दफुलांतून
हळूवार ती गंधाळली...
अभंग, किर्तनी मनांगणी
टाळ घेऊन मनसोक्त नाचली...
अंतरंगी उमलला कोमल
एकच मनी ध्यास होता...
आम्हा लेकरांचा गे माये अडकलेला श्वास होता... ||२||
छत्रपती शिवबांनी जपली ती,
माता जशी पुजिली...
माय भवानीचे तेज भाळी
अखंडता सर्वांगी ल्यालेली..
विश्वरुप तिजला लाभणे,
हा क्षणच काही खास होता...
हा लेकरांचा माये तुजसाठी, अडकलेला श्वास होता...||३||
कोण आम्ही तुजसाठी लढणारे!
तूच आमची अदम्य शक्ती झालीस...
तूच अनंताच्या प्रवासाची साक्षी नि
अस्थिर मनांची भक्ती झालीस...
धन्य आम्ही तूज तारांगणीचे
तेज असे लाभता...
हाच लेकरांचा माये तुजसाठी अडकलेला श्वास होता... ||४||
'अभिजात' मराठी झाली ,
अक्षरकळ्या खुलल्या गाली...
उचंबळून मायभू धरणी,
नभास त्या स्पर्शूनी आली...
शतशः आभार, वाकून मुजरा तुम्हा
सरकार मायबापा आता...
तुम्ही मुक्त केला लेकरांचा,
अडकला जो श्वास होता...||५ ||
संस्कृतीची घडण...मराठी, चैतन्याचे स्फुरण...मराठी
शब्द की प्राजक्त भरली ओंजळ,
अमृतमंथनी नवनीत.. मराठी
मायमराठी कुशीत तुझिया,
सांडला निःश्वास आता
सार्थ इथला जन्म जाहला,
मुक्त हा गे श्वास होता... ||६||
काव्यरचना :
©शिल्पा म.वाघमारे
(शिक्षिका )
जि.अकोला
भ्र. क्र. ९५२७०५४२०५
विदर्भातील 2 पैकी 1 निवड
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा