सावर रे मना
भव्यदिव्य पुस्तिकाच
ज्ञानप्रभा हा निसर्ग
आहे धरणीवरचा
मनोहारी प्रतिस्वर्ग ...||१|
खुले रश्मी उधळण
प्राची अंगणी उमले
रेखाटतो नभी रवी
रोज नवी नक्षीफुले... ||२||
पानोपानी गुंजे शीळ
पावा हरीचा मधूर
संतरुप जागोजागी
श्वास देती तरुवर...||३||
भरतीची ओहोटीची
अचूकता साधलेली
नानारंगी ऋतुराज्ञी
सोहळ्यांत नटलेली....||४||
पंकातील दल सांगे
दुःखातही साधा स्थैर्य
पूर आणि वादळेही
शिकविती धीर-धैर्य....|| ५||
गुणातीत सौंदर्यास
ओवाळीते काव्यज्योती
प्रज्ञा तोकडी माझिया
वर्णावया कलाकृती...||६||
ठायीठायी संजीवनी
ज्ञानामृत घे प्राशून
चैतन्यास जागवूनी
घेई विराट दर्शन... ||७||
तया आदरे नमती
नित्य पशु नि पाखरे
तुज का न ये प्रचिती
नरा अट्टाहास पुरे...||८||
मना सावरुनी या रे
सारे वात्सल्यकुशीत
होऊ 'माणूस',चला हो
'देणे' शिकू घेत घेत...||९||
रचना
शिल्पा म वाघमारे
सहशिक्षिका बीड
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा