@ किशोर कविता प्रिय तरुवरा

: प्रिय तरुवरा... 

चल दोस्ता,जीवलगा
क्षमा कर ना एकदा
गंभीर माझा गुन्हा रे
तरी साहले तू कैकदा..

आधाराचा हात तू तरी
 मी अंधपणे झिडकारला
काळोखात ढकलूनी
उद्याच्या रंगीत पहाटेला...

हिरवे मैत्र जपण्यासाठी 
तप्त झळा तू झेलतो
तमा न वादळांची केली
विनातक्रार विष प्राशतोस..

आम्हा सजीवसृष्टीसाठी 
नित्य फलामृते ती मधुर
मनुजास ना कळाला
भावमहिमा गूढ थोर..

भोगतो आहे भोग आता
मलिन माझ्याच कर्माचे
डोळे उघडले अकस्मात
भयकाळोख दाटता मृत्यूचे..

रचना
© शिल्पा म.वाघमारे
स.शि बीड
दि 15.06.2019