उबाय

उबाय...


 उबायच पेटला व्हता मनात
जा तूनंई बी आरोप केल्ता
बाकीच्याईचं तं इचारई नाई आला
पन तू बी कसा ईस्वासघातकी झाल्ता

वाटलं काई फायदा नाई
दैव नाई ना देव आपला
जीव आटोला जैच्यासाटी
तैनच ऊरात सुरा खुपला

खऱ्याची नाई रायली दुनिया
काई करुन उपकार न्होते
उभायाचे भडके आता
मले सईन होत न्होते

खार झाल्ता कायजाचा
न् जीवच द्याले गेल्ती
पन चिली पिली लेकरं
रस्त्यात आडी झाल्ती


म्या मलेच समजोल
म्हटलं हे शक्यचं होनार नाई
म्या जीव वायला ज्याले
तो असा मन मोडनार नाई


लेकराईच्या तोंडाक्ळे पाऊन
डोयातल्या त्या आसवाईनं
ताप मनाचा मंग इजोला
चुलीपुडे भिजला जीव घामानं


रचना
शिल्पा म.वाघमारे
स.शि बीड
30.11.2018