बाई
स्त्री नव्हेच केवळ देहरुप
ती सोनं आहे कसलेलं
विश्व अवघं तिच्याठायी
विविधांगी नटलेलं...||१||
तुझ्या डोळ्यातलं सुखचित्र
पाहण्या ती क्षणक्षण अधीर
तिच्या सुखाची ही संज्ञा
कल्पनातीत आहे सारं...||२||
अनोखीच निर्मिती 'ती'
निर्मातीही संसाराची
नाही होणार तिच्याशी
बरोबरी गं कोणाची... ||३||
लेक,सखी,ताई,आई
भोगे सासुरवाशीण
एका-एका वाटेवर
काटे घेतीया टोचून... ||४||
जग करते पूजन
नदीमाय नि गायीचे
लक्ष्मी म्हणवता 'दारा'
का ती वहान पायीचे...
||५||
सदा दुःखाचीच सल
बाई उरात दाबते
येते माहेर सोडून
नव्या संसारी साजते...||६||
माऊलीच्या हृदयात
माया मधाळ पाझर
यत्ने आटणार नाही
काय वर्णू मी पामर...||७||
मनी माया फुलविते
चिंता मनाचा कालवा
कधी कळला का बाळा?
तिच्या पान्ह्याचा ओलावा...||८||
नयनी आसवांचा पूर
आनंदाचा गं दुष्काळ
संसाराच्या काळजीने
मनी जपे हिरवळ...||९||
म्हणे नको 'ती'पणती
हवा 'दिवा' ग वंशाला
सासू, नणंदांकरवी
गालबोट स्त्री जन्माला...||१०||
वंदा सावित्रीला मनी
मुजरा जिजा,अहिल्येला
सप्तसूर्यतेजाठायी
आसमंतही लाजला... ||११||
विवेकास जागवून
'बाई' जाण तू ही खरी
तिच गंध बकुळीचा
मंद ज्योत तेवणारी... ||१२||
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा