कर्तव्याची दोरी
आतातरी सोड मित्रा
अहंभाव जो साचलेला
सांभाळून चाल रणी या
काळ अल्पसा वाचलेला... १
जीवनबाग सुगंधी सुंदर
माळरानात तू परिवर्तली
इंद्रियसुखापायी राजस
अमृतलता का कुस्करली...२
विकारशैवाली निसरडी
ठेवित चालशी पाऊले
जाणीव ना नरजन्माची
जन्म कित्येक जरी रे सरले...३
विसर तुला चालण्याचा
कर्तव्याच्या दोरीवरती
जरी कसोटी अवघड भासे
सुप्तानंद तो, जा पुढती... ४
नको डळमळू, निर्भय हो
कर्तव्य कर्म विस्मरु नको
तारणार या भयाण युगी जे
कसूर तयांत तीळमात्र नको...५
अनासक्त होऊनी सदा तू
कर्म करावे जीवांसाठी
भेदरहित भाव मनाचा
कारण ठरेल तव मोक्षासाठी... ६
रचना
©शिल्पा म वाघमारे
सहशिक्षिका बीड
भ्र क्र ९५२७०५४२०५
दि. ५.४.२०
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा