*झोरा*
माह्य नाव टाकलं शाळेत अन्
खुटीचा झोरा काळ्ला बाबानं
टाक म्हणत यात पाटी लेखन
अन् जाजो म्हणे अरामानं...
तसाच म्या घेतला झोरा
अन् भाकर बांदली फडक्यात
पयला दिवस शाळेचा होता
निंगाली मी बी तोऱ्यात...
लयच हौस मले शिक्याची
शाळा पाऊनच मन भरलं
हजेरीत नाव आल्यावर तं
आबायच ठेंगणं झालं...
पयल्याच दिवशी मास्तरच्या
सर्व्या प्रश्श्नाईची देली उत्तर
शाबासकी भेटली मले
साऱ्याइचे डोये फाटले टरटर...
पन सुट्टीत बंदेच लेकरं
माह्या झोऱ्याले पाऊन हासत
अन् शिदोरीच्या फडक्याले
इस्टीलचा डब्बा दाखोत...
गरगरंच पानी आलतं
त्यावक्ती माह्या डोयात
पन माय म्हणे फक्त शिक
देव सापडीन अक्षरांत...
तापासून डोयाले शिक्षनाशिवाय
दुसरं काईच दिसलं नाई
अजूनई यादीनं डबडब भिजते
त्या झोऱ्यातली पाटी अन् वई...
रचना
©शिल्पा म वाघमारे
स शि बीड
दि.२४.०४.२०२०
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा