वृद्धत्व
जन्म हा मानवाचा का आणि कशासाठी? या विचारांनीच माझ्या मन-मतीत नित्याची दाटी... १ बाल्य, तारुण्य सरले काळ सुखाचा लोटला कर्मकर्तव्यात वाहता आलो आहे शेवटाला.. २ कधी होते ऐकले मी आज भोगतो भार्येसंगे संसारगाडा ओढताना झिजवीत विविधांगे... ३ वृद्धपण आपुल्यासाठी खरे शापित भोग झाले आधार हवा होता जेव्हा जीव निराधार हे झाले... ४ तू नीज इथेच शांत मी अजून तुझाच आहे नाही मोजले तुझे मी कष्ट पण हिशेब जुळवतो आहे... ५ श्वासात श्वास हा आहे तोवर सखे तुज जपेन देऊन श्वास माझाही वचन पहिले मी पाळीन... ६ रचना ©शिल्पा म.वाघमारे सहशिक्षिका बीड दि १.१०.२०१९
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा