सखी तू स्वयंसिद्धा

  सखी तू स्वयंसिद्धा 

ओलांडून उंबरठा ये बाहेरी
सखे मुक्ताकाशी घे झेप
मळभ सार सारे अंतरीचे
पुनः नोहे ही संधीची खेप ||१||

हाक ऐक सखे अंतरीची
बंधने व्यर्थ ती सारी तोड
खुणावती तुज सुवर्णसंधी
का ही आयुष्याशी तडजोड?||२||

पुरुषप्रधान संस्कृतीला
लादून ते मोकळे झाले
तुझे कोंडलेले श्वास ते
कधी कुणा का जाणवले? ||३||

उंबरठ्याच्या बाहेर ये तू
ओलांडून निर्बंधांचे माप
मागे वळून पाहू नकोस
हात रोखणारे जरी अमाप ||४||

गृहपंजरीचा झालीस रावा
परंपरा युगांची तोड सखी
कोमलतेस कमजोरी ठरवून
विषप्यालाच तुज दिला मुखी ||५||

त्या चार भिंतींना तू ही
मानून बसलीस विश्व खरे
मुकलीस ना गं मुक्तजीवना
 तन-मन-धन अर्पूनही सारे ||६||
  
तप्तलोहगोलास्त्र भिरकाव ज्ञानाचे
थरथरू दे मातल्या काळोखास
सडेतोड कर प्रहार त्या तमी
चेतव स्वतःप्रत अटळ विश्वास ||७||

माळून विजा वेणीत सये
घे परखड विचारलेखणी
दुरितास लयाला तूच नेशी
जागव आतली रणरागिणी ||८||

त्या क्षितीजाच्या पल्याडही
तू झेप अशी घे खरोखरी
बनव तुझा तू मार्ग असा की
करू शकेल ना कुणी बरोबरी||९||

स्वयंसिद्धा तू इतिहास घडवण्या
क्रांतीज्योती तुझ्यातच 'साऊ'        
 घडवण्यास शिवबा उद्याचा
तूच दैदिप्यमान सक्षम जिजाऊ ||१०||


रचना
© शिल्पा म.वाघमारे
स.शि मालेगाव खुर्द
ता गेवराई जि बीड
दि. 7/4/19