एक होती चिऊताई
एक होती चिऊताई
तिचा एक होता चिऊ
ना राहिलं होतं घरट
ना खायला होता खाऊ... १
वणवण भटकत दोघे
उन्हातान्हात फिरले
दमून गेले बिचारे
पण झाड नाही गावले... २
तेव्हा कुठे मनाला
विचार शिवून गेला
सिमेंटच्या जंगलातच
घरटं घेतलं बांधायला...३
ना कापूस ना गवतकाडी
दूरवर शोधून शिणले खूप
कसं बसं झालं विरळ घरटं
बाळाला देऊ म्हणे मायेची ऊब...४
गोंडस बाळ दोघांचा मग
हळूहळू फुलू लागला
चिऊताई आणी दाणापाणी
चिमणा बाबा भरवू लागला...५
चिंता क्षणोक्षण टोचे
उद्याची त्या उभयतांना
काळ कोपतोया भारी
आणि काहीही सुचेना...६
"कर जागं माणसाला"
देवाजीस विनविती
जीवा इवल्या कळाली
माणसा रे तुझी गती?...७
रचना
© शिल्पा म. वाघमारे
सहशिक्षिका बीड
दि. १४.०३.२१
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा