(अष्टाक्षरी रचना)
पाऊसस्पर्श...
अवनीस पावसाचा
स्पर्श पहिलावहिला
आनंदाला उधाणच
अणुरेणू गंधाळला... १
महागडी हो अत्तरे
तयापुढे गंधहीन
अनामिक प्रेमबंध
भासे जग सारे दीन... २
मेघ तेच, तेच पाणी
वेगळाले तरी स्पर्श
निरागस रुपातून
लेकरांचा होई हर्ष... ३
कधी होई प्रेमसाक्षी
प्रणयास फुलवितो
श्वासाधार बळीचा जो
विरहिण का जाळतो... ४
रुसलेला की कोपला?
त्याची द्विधा कळेचना
खोटा पसारा जगाचा
त्यास हुरुप येईना... ५
कोरडाच हा पाऊस
जाणवेना हो ती ओल
संवेदना काळजाची
हाय रुक्ष आणि खोल...६
चक्षू चातकी जनांचे
शिणलेले, आसावले.
तमी वाट भविष्याची
अवजड ओझे झाले... ७
राजा सृष्टीचा पालक
पोसतोया सालभरी
गळे तरुंचे चिरतो
तरी आम्ही अविचारी ...८
रचना
© शिल्पा म.वाघमारे
सहशिक्षिका मालेगाव खु
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा